Paasboodschap 2026 van Zijne Eminentie Metropoliet JOHANNES van Doebna, Aartsbisschop van de Orthodoxe Kerken van Russische traditie in West-Europa

Aan Hunne Hoogwaardige Excellenties, de geestelijkheid, monniken, monialen en gelovigen van het Aartsbisdom van Orthodoxe Kerken van Russische traditie in West-Europa.

Beste broeders en zusters, Christus is opgestaan.

Ik richt tot u deze vreugdevolle uitroep die wij allen, volgens de oude overlevering, met elkaar uitwisselen op dit lichtstralende en mooie feest van Pasen!

    Ja, de Heer is onze vreugde. Hij verheugt onze harten en heel ons wezen op het moment, waarop we begrijpen dat we niet meer geketend zijn door de zonden en dat de doodsangst is vernietigd.

    Wij allen hebben grote behoefte aan een opstanding die evenzeer vol kracht en van tekenen van hoop is als die, welke op de derde dag aan de leerlingen werd gegeven, om alle verkeerde ideeën te corrigeren die we ons maken over het lijden en het kruis, opdat deze opstanding voor ons een bron van geloof worde. Want alleen in de opstanding kunnen wij niet alleen begrijpen hoe het kruis van Christus ons de vergeving van onze zonden kan verschaffen, maar ook met vreugde het lijden van dat kruis verdragen. Dan zal het lijden niet meer het lijden zijn, maar een gemeenschap van luister, zoals de apostel Paulus dit gezegd heeft: “Want wij delen in Zijn lijden om ook met Hem te kunnen delen in Gods luister” (Rom. 8:17).

Maar we moeten ons niet tevreden stellen met een vreugdevol feest dat kortstondig van duur zou zijn, wij moeten leven vanuit dit mysterie van de Opstanding! Wij moeten vanaf hier deze vreugdevolle uitroep, die wij deze dagen uitwisselen: “Christus is opgestaan!” in heel ons wezen en in heel ons leven integreren. Wij moeten daarnaar geloven en handelen, want de apostel Paulus zegt ons: “Want als Christus niet is opgewekt, is uw geloof nutteloos, bent u nog een gevangene van uw zonden” (1 Kor. 15:17).

Dus, wat moeten we doen? Wij hebben veel mogelijkheden tot onze beschikking om onze band met God concreet te maken. Denk eens aan de avond van Witte Donderdag! Op die dag heeft Jezus niet alleen alles aan de apostelen uitgelegd over wat er de volgende dagen zou gaan gebeuren, maar Hij heeft zich ook niet tevredengesteld met een theoretische uitleg. Hij heeft hun aangeboden, vóór het zover was, om in een volledige unie met Hem te zijn, wat reeds het Heil was, door hun Zijn kostbaar Lichaam en Zijn kostbaar Bloed te geven. Tijdens het Laatste Avondmaal wordt Christus tegelijk geofferd en opgewekt, dood en levend! Herinnert u zich, dit zijn Zijn eigen woorden: “Dit is Mijn Lichaam, gebroken voor u, dit is Mijn Bloed, vergoten voor u!”, en het is duidelijk dat de Heer dit niet kon zeggen zonder zeker te zijn van wat later ging gebeuren! Wij zijn daar niet in een of andere mythologie, maar wel degelijk in de concrete werkelijkheid van de Opstanding: elke keer dat wij tot de heilige Kelk naderen en wij deelhebben aan haar kostbare inhoud, ontdoen wij ons van de zonde en bekleden wij ons met de schitterende schoonheid van Christus. Een dergelijk mysterie wordt alleen mogelijk gemaakt door de grote barmhartigheid van de Heer en Zijn onuitsprekelijke liefde tot de mensen!

Ziedaar, zonder enige twijfel, de meest verwonderlijke van de gevolgen van de dood en de Opstanding van onze Heer en Heiland Jezus Christus. Daar alle sacramenten met dat van de Goddelijke Eucharistie verbonden zijn, zijn wij de begunstigers van de heilbrengende vruchten van dit mooie feest dat wij op deze heilige dag vieren, waarop we tot de heilige Kelk naderen en gemeenschap hebben met de Heilige Gaven! Laten we dus niet aarzelen! Laten we putten uit de bron van het Heil, laten we drinken uit de beker van de goddelijke Liefde en uit dit nieuwe leven leven, dat ons ten deel is gegeven! Maar het is niet voldoende om dit alleen te consumeren, want het is niet passend ons alleen te verrijken aan de barmhartigheid van God.

Omdat we immers vergoddelijkt zijn door de Opstanding, moeten we dus logischerwijze deze liefde, die we gratis gekregen hebben, delen… Zeker, het is niet altijd gemakkelijk, maar wij zijn op deze aarde om te leren van onze enige Meester en Heer Jezus Christus. Laten we dus ook aan Hem vragen: Heer, leer mij lief te hebben! Leer mij te leven vanuit de opstanding! Plaats mij staande in Uw licht met al mijn broeders en zusters, en geef het mij om onophoudelijk te zingen: “Christus is opgestaan uit de doden. Door Zijn dood vertreedt Hij de dood, en schenkt het leven aan hen in het graf!”

Parijs, Pasen 202,

† Metropoliet JOHANNES van Doebna

Aartsbisschop van de Orthodoxe Kerken van Russische Traditie

in West-Europa